You are here:  / Człowiek w futerale / Jan Kochanowski pieśń xxv interpretacja

Jan Kochanowski pieśń xxv interpretacja

post by related

related post

Z miłości cierpieli również bohaterowie polskich utworów romantycznych. Jeden z nich to Konrad Wallenrod. Jego cierpienie było jednak uwarunkowane zupełnie innymi czynnikami niż było to w przypadku Wertera i Giaura. Konrad zakochał się w Aldonie – córce księcia Kiejstuta – i ożenił się z nią, mimo to nie potrafił zaznać rodzinnego szczęścia, „bo go nie było w ojczyźnie” [w. 419]. Wzięty przez Krzyżaków do niewoli jako pięcioletni chłopiec, żył z dala od swojego kraju, którym była Litwa. Dorastał na dworze samego mistrza krzyżackiego Winrycha i zapewne stałby się taki sam jak on, gdyby nie stary litewski wajdelota Halban. To on rozbudził w Konradzie miłość do jego prawdziwej ojczyzny i nienawiść do krzyżackiego najeźdźcy. Konrad zapragnął zemsty, lecz by skutecznie ją dokonać, musiał dobrowolnie porzucić kraj i ukochaną żonę. Cierpiał, ponieważ zrezygnował z łączącego ich uczucia, poświęcił ich szczęście w imię dobra ojczyzny. Dokonał tego wyboru, kierując się honorem i patriotyzmem, lecz ból wynikający z podjętej decyzji odczuwał do końca życia. Z powodu rozstania cierpiała również Aldona, która – udając się za ukochanym – świadomie zamieszkała w zamurowanej wieży niedaleko zamku w Malborku. Rezygnacja z osobistego szczęścia to nie jedyny powód cierpienia głównego bohatera poematu Adama Mickiewicza. Jego ból pogłębiała świadomość, iż zgodził się na walkę polegającą na podstępie, zdradzie i zbrodni. Męczyły go wyrzuty sumienia, bowiem zdawał sobie sprawę z nieetyczności swego postępowania. Jedyne, co miał na swoje usprawiedliwienie to fakt, iż żaden inny sposób walki nie przyczyniłby się do osiągnięcia zamierzonego celu. Konrad Wallenrod to również bohater tragiczny, cierpiał na skutek dokonywanych wyborów, wyrzekając się miłości i etosu rycerskiego. Choć udało mu się zrealizować plan i uratować ojczyznę, poniósł osobista klęskę, tracąc wszystko, co kochał i szanował.

Cierpienie to także jedna z dominujących cech Kordiana, głównego i tytułowego bohatera dramatu Juliusza Słowackiego. Jego nadwrażliwość i emocjonalny stosunek do świata wyznaczało samo jego imię pochodzące od łacińskiego słowa cor, cordis znaczącego serce. Już jako piętnastoletni chłopiec był marzycielem znudzonym życiem i światem. Nie był zdolny do wielkiego czynu, jednakże nie przestawał myśleć, iż kiedyś takiego dokona. Prosił o to Boga, uznając podświadomie swoją słabość w działaniu. Młody Kordian, poszukując sensu życia, bezgranicznie zakochał się w starszej od siebie Laurze. Niestety, ukochana zlekceważyła jego wyznania miłości i nawet nie starała się zrozumieć przeżywanych przez niego rozterek duchowych. Kordian był świadomy braku wzajemności, dlatego też mówił: „Jam się w miłość nieszczęsną całym sercem wsączył…” Odrzucenie i niezrozumienie przyczyniły się do realizacji myśli o samobójczej śmierci. Strzelił do siebie, lecz nieskutecznie. Cierpiał z powodu wyobcowania i bólu istnienia, całkowicie pozbawiony był silnej woli, by mógł zrealizować jakikolwiek cel. Tę jego wrodzoną słabość po raz kolejny potwierdziła nieudana próba zabicia cara, kiedy to nie potrafił opanować przerażenia planowaną zbrodnią i zemdlał tuż przed carską komnatą, ulegając w walce ze Strachem i Imaginacją. Całkowicie poddał się, gdy doszło do konfrontacji marzenia z rzeczywistością. Kordian pragnął stać się postacią wyjątkową, dlatego też zdecydował się na samotną walkę w obronie kraju. Wierząc, że jest „posągiem człowieka na posągu świata”, nawet nie przypuszczał, że jego czyny mogą się nie powieść. Nie potrafił jednak przezwyciężyć swojej słabości, jego poświęcenie okazało się niepotrzebne, ponieważ w przeciwieństwie do Konrada Wallenroda nikogo nie uratował. Kordian to postać nieszczęśliwa, nieustannie męczyła go myśl o własnej niedoskonałości i doznawanych niepowodzeniach. Jego pragnienie, by stać się jednostką wybitną coraz mocniej zderzało się z rzeczywistością i pogłębiało jego cierpienie.

Podobne wpisy o edukacji:

Jan Kochanowski pieśń xxv interpretacja
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)